Sadhoes & Yogi's van India
Homepage Shiva en zijn volgelingen Vishnoe: Rama & Krishna
Sadhvi's: vrouwelijke sadhoes Ascese en zelfkwelling Kumbha mela's
Vreemdeling sadhoes Noten & Bibliografie Oude foto's
Kumbha Mela
Een Kumbha Mela is de tijdelijke vestiging van een hemelse stad, de bouw van een collectieve droom, de manifestatie van de fantasie van het god-verbonden menselijk bestaan op de aarde.
Het is een tribale verzameling van sadhoes en pelgrims uit alle hoeken van India en, meer onlangs, ook uit alle hoeken van de wereld.
Kumbha Mela's zijn ongetwijfeld de belangrijkste samenkomsten in het leven van sadhoes. Deze worden gehouden in Allahabad, Ujjain, Hardwar en Nasik, in twaalf jaar cycli, die elkaar zodanig afwisselen dat er om de drie jaar een Kumbha Mela plaatsvindt.
De twaalf jaar cyclus is gerelateerd aan de beweging van de planeet Jupiter door de zodiac, en wanneer Jupiter de Waterman (Kumbha) ingaat, is de gelegenheid het gunstigst. Nochtans, om de kwestie te compliceren, wordt deze ook bepaald door zonnecycli, de zon die Capricornus ingaat of Aries, zodat slechts een deskundig astroloog de nauwkeurige data kan vast stellen; maar het definitieve besluit berust bij de Naga baba's, in het bijzonder bij de Juna Akhara.
De keus van deze vier plaatsen is gebaseerd op een mythe betreffende een pot (kumbha) van goddelijke ambrosia, over het bezit waarvan een hemelse strijd uitbrak tussen goden en demonen. Uit deze kumbha werden vier druppels van nectar gemorst die op de aarde vielen, die daarmee deze vier plaatsen heiligden.

De Kumbha Mela's trekken een ongelooflijk aantal mensen. Zoals zo'n honderdduizend sadhoes en miljoenen burgers. Het is een indrukwekkende demonstratie van het diepe geloof van de Hindoes in het heilige bad en de darshan (het beschouwen) van sadhoes als middelen om zich van zonden te reinigen en de ziel te zuiveren.
De foto rechts werd meer dan 100 jaar geleden genomen, waarschijnlijk tijdens een Kumbha Mela. De tenten waren toen eenvoudiger, maar de sadhoes zagen er vrijwel hetzelfde uit.
In Oman J.C. "Sanyasis bij een godsdienstige samenkomst"


Ik denk (hoewel dit nooit kan worden bewezen) dat Kumbha Mela's zich uit stenen-tijdperk stammen-bijeenkomsten evolueerden (hun timing geregeld door de positie van sterren, planeten en maan), die 'geïnstitutionaliseerd' werden, of hun huidige vorm kregen (als een sadhoe en volk bijeenkomst) tijdens de Harappa periode.
Dit zou verklaren waarom deze mela's alleen in de noordwestelijke hoek van India plaatsvinden, in het invloedsgebied van de Indus Vallei Cultuur.
Een Kumbha Mela duurt ongeveer een maand en er zijn verscheidene belangrijke 'bad' dagen. De belangrijkste gebeurtenis is shahi snan, of het 'bad van de keizer', wanneer alle Akhara's processies vormen om naar de juiste plaats aan de rivier te gaan, waar ze op de juiste tijd willen zijn, wanneer de goddelijke planetarische invloeden het gunstigst zijn, om in het water te springen.
In het verleden vonden er soms ernstige gevechten plaats tussen rivaliserende sekten omdat iedereen tezelfdertijd op dezelfde plaats wilde zijn, maar tijdens het Britse bewind werden voor de sekten de volgorde van belangrijkheid vast gesteld, een beetje verschillend voor elke mela zodat alle rivaliserend sekten tevreden zouden zijn.

Een Mela is een goede show, godsdienstig theater. Maar het moet niet alleen maar vermaak zijn; het moet een bevrijdende ervaring voor allen zijn. Miljoenen pelgrims dwalen door de sadhoe kampen, om zoveel mogelijk baba's te zien, een tijdje bij een dhoeni te zitten, schenkingen te doen, zegen en prasad te ontvangen, en te delen in de spirituele, magische sfeer.
Heel wat burgers zullen 'hun' Guru vinden, zullen de sprong in het onbekende maken en zich bij de broederschap van sadhoes aansluiten. Het is de gunstigste tijd voor het nemen van een dergelijk zwaarwichtig besluit.
Een film van de 1986 Kumbha Mela in Hardwar: Kings with straw mats, by Ira Cohen. 1 uur 15 minuten. Goeie beelden; het commentaar is niet altijd correct, and de uitspraak van het Hindi gebrekkig. Maar toch, zeer informatief
Prayag (Allahabad) in 1989
De mela's in Allahabad zijn het belangrijkst. Onder sadhoes is deze stad beter bekend onder zijn oude naam 'Prayag', 'plaats van het offer'. Sinds onheuglijke tijd is het een beroemde plaats van bedevaart (tirtha) geweest, die aan de samenvloeiing van de bruine Ganga en de blauwe Yamuna en 'verborgen, ondergrondse' mythische Sarasvati wordt gesitueerd: vandaar dat dit punt de 'drievoudige vlecht' (triveni) genoemd wordt.
Een panoramisch zicht van 108 graden van het mela terrein in Allahabad.
Ver weg op de achtergrond, kun je de wazige contouren van het fort van Allahabad zien waar de rivieren Yamuna en Ganga (en de 'ondergrondse' Sarasvati) samenkomen.
Links op de voorgrond, zijn een aantal tijdelijke bruggen over een tak van de Ganges, die van rechts naar links stroomt. Helemaal rechts, kun je de brug van de snelweg zien. Het gehele gebied, van de voorgrond tot aan het fort, en van links tot rechts en zelfs nog verscheidene kilometers voorbij de brug aan de rechterkant zich uitstrekkend, is het terrein vol met tenten.
In deze enorme tent-stad zijn de sadhoes, de heilige mannen, de sterren van de show.
1,173 Deze triveni is een power-spot, een 'oversteekpunt' tussen hemel en aarde, en zo het focus punt voor de massa's pelgrims en baba's.

Deze samenvloeiing, de sangam, is het heiligste punt en daar moet men baden. De aarde van deze tirtha is zo heilig dat zelfs een klein beetje al genoeg is om van alle zonde te worden gereinigd.

De vrouwen offeren soms een vlecht van hun haar aan Ganga.
Twee discipelen die, voor de duur van de Kumbha Mela bij hun guru, Siyam Balak Das, verblijven. Zij beschouwen hem niet alleen als hun leraar, maar aanbidden hem als hun god op aarde.
Een verblijf op een Kumbha Mela zal vol van lichamelijke ongemakken zijn, die in deze context (een bedevaart) de noodzakelijke ontberingen (no pain, no gain) veroorzaken.
Maar er zal ook vreugde en inspiratie zijn, een gevoel van communaliteit, dat alleen bij dergelijke bijeenkomsten ervaren kan worden.
Voor de gelovige kan het zelfs goddelijke openbaring verschaffen.

Over verscheidene weken vorm aannemend, wordt de hemelse stad gebouwd met de goedkoopste materialen: bamboe palen, jute, karton, hardboard, zeildoeken, enz.
1,157
Amar Das, een Udasin baba, schudt zijn haar los en rookt een sigaret alvorens een bad in de Ganges bij Allahabad te nemen, waar deze zich samenvoegt met de heilige Yamuna en de 'verborgen' mythische Saraswati; een zeer heilige plaats.
Ujjain in 1992
De Ujjain Kumbh vindt plaats in Mei, en is dus de 'hete' Kumbh. Droog eveneens. Goede plaatsen voor de sadhoe kampen, hoewel de verste uiteinden van de kampen minstens 25 km van elkaar liggen. Maar er is ruimte in overvloed. De rivier de Shipra is nogal ondiep, maar er wordt extra water binnen gepompt.
Behalve de Mahakala Mandir (die rond een zeer 'krachtige' jyotir li–ga is gebouwd) zijn er de Bartrihari grotten (vooral voor Nath baba's van belang), de Datt Akhara (één van de belangrijkste vestigingen van de Juna Akhara) en een populaire Hanuman Mandir: Mangalnath.
Ujjain is ook de plaats van Bhairom (of Bhairava), de Aghori manifestatie van Shiva.
Sadhoes en sadhvis tijdens een processie door de stad Ujjain. Met een regen van bloemen verwelkomen de mensen de intocht van de heilige mannen en vrouwen in hun stad.
 3121
De initiatieceremonies van de Juna Akhara aan de oever van de rivier de Shipra in Ujjain.
Ongeveer drie duizend nieuwe discipelen namen eraan deel, alleen al voor deze Akhara — een indrukwekkend bewijs van de aantrekkelijkheid die het sadhoeleven vandaag de dag nog heeft.
Wanneer een leerling-sadhoe zich aansluit bij een sekte, moet hij een initiatie-rite ondergaan, diksha, die als symbolische dood — en wedergeboorte — wordt beschouwd. Hij sterft 'uit' zijn vroeger, aards leven en is herboren in het goddelijke leven.
Het zichtbare symbool van deze wedergeboorte is het geschoren hoofd van de nieuweling, kaal als een baby.
Na de initiatie wordt elk gesprek of elke gedachte over het vroegere leven ontmoedigd; dat is nu onbelangrijk en de leeftijd van de nieuweling wordt berekend vanaf deze nieuwe 'jaardag'.
2729
Bij initiatie worden deze leerling Naga baba's kaal geschoren, als zichtbaarste teken van hun wedergeboorte in de broederschap van sadhoes, in dit geval de Juna Akhara.
De band met guru is nu het enig belangrijke. Hij is 'verwijderaar van de duisternis', de gids voor het doordringen van de Sluier van Illusie.
De guru is vader, moeder en leraar — en de discipel aanbidt zijn guru als een vleesgeworden god; hij zal aan al zijn wensen tegemoet willen komen (in het ideale geval dan, in elk geval).
De beste plaats en tijd om geïnitieerd te worden is tijdens een Kumbha Mela.
Voor sommige sekten is het de enige gelegenheid.
Zie verder nog diksha.
Haridwar in 1998
3944 Bengali Baba Ragunath Das. 3991
Shiv Giri, een khareshwari die een jaar staat, behorende tot de Juna Akhara, met hem bezoekende pelgrims en baba's.
Prayag (Allahabad) in 2001
Deze Kumbh was een werkelijk grote media gebeurtenis.
Honderden journalisten, filmers en fotografen van over de hele wereld waren aanwezig.
Wanneer er iets spectaculairs plaatsvond (zoals de bad processies), moesten zij met elkaar om ruimte 'vechten' en stonden ze elkaar in de weg.

Op bijna elk uur van de dag, omringden tientallen media mensen de 'interessantere' sadhoes.
In tegenstelling tot hun houding bij vorige mela's, scheen het de sadhoes niet veel te kunnen schelen.
Na de eerste baddag, echter, werd er een verbod op filmen en fotograferen op de rivieroevers afgekondigd om de privacy van vrouwelijke pelgrims die hun heilig bad namen te beschermen.

(Het is een beetje triest om je te realiseren dat al deze storende media activiteit in zeer weinig serieuze publicaties zal resulteren)
De heer Om Prakash Chandel (links), een man zonder benen of armen.

Gekleed als een heilige man zit hij de hele dag onbeweeglijk en wacht op de offerandes van pelgrims.

Saraswati Giri, een Naga baba van de Juna Akhara, één van de weinige sadhoes die altijd naŒkt is (en niet alleen tijdens de Kumbh, zoals veel andere Naga baba's).
Hij is naar Kailas gegaan.

4414 Het was ook eerste Kumbh die actief (door de U.P. overheid evenals privé reisagentschappen) op de markt werd gebracht voor Indiase en buitenlandse toeristen. En inderdaad, zo'n duizend toeristen kwamen opdagen.
Zo zijn de sadhoes dus nu een toeristische attractie geworden.

Ik ben benieuwd hoe dit de toekomstige Kumbhs, evenals de sadhoes, zal beïnvloeden.
Maar aangezien het toerisme altijd goud in lood schijnt te veranderen, is er geen reden om er iets positiefs van te verwachten.
Een ander opmerkelijk aspect van deze Kumbh was de aanwezigheid van heel wat meer 'niet-toerististiche' vreemdelingen dan tijdens vorige Kumbhs (alles bij elkaar zo'n duizend of twee).
Pelgrims, door hun eigen dorpsbaba begeleid, die een kumbha met bloemen (de geboorte gevende baarmoeder) op hun hoofd dragen, op weg om hun offerande aan Ganga te maken.

Buitenlandse sadhoes (sommigen zelfs met hun eigen buitenlandse chela's), buitenlandse sadhoe-achtigen, buitenlandse chela's van Indiase sadhoes, buitenlandse aanhangers van Indiase sadhoes, en buitenlandse 'neo-hippies' met sadhoe-achtige tendensen.

Kondigt dit het begin aan van een internationale sadhoebeweging? Of is het slechts een tijdelijke mode?
Of kondigt het juist het einde van de sadhoes 'zoals we hen kennen (kenden)' aan?

4411
(voor meer over buitenlandse invloeden op sadhoes, zie noten.)

Veel meer info en foto's in mijn boek Contact Dolf Hartsuiker